252 objava · strana 6 od 13
U ovom tekstu navodim egzegezu protestantskih tumača u vezi sa jezikom koji Luka koristi kada beleži navestenje i potonje reakcije na Isusovo devičansko začeće. Odavno je uočeno da Luka opisuje ovaj č
Grčki oci, akatist i biblijski naučnici o izrazu kecharitomene iz Luke 1:28 i o tome zašto se Marija naziva punom milosti.
Lingvistička kritika tvrdnje da prototokos sam po sebi nosi urođenu partitivnu vrednost u Kološanima 1:15.
Odlomak iz knjige The Incarnate Christ and His Critics: Filipljanima 2:5–8 i preegzistencija božanskog Hrista.
Pavle navodi himnu (Carmen Christi) koja svedoči o Hristovom postojanju pre ovaploćenja i o njegovom uzvišenju kao Gospoda kome se klanja celo stvorenje.
Kako prvo pravilo Granvila Šarpa u novozavetnoj grčkoj gramatici pokazuje da Titu 2:13 i 2. Petrova 1:1 nazivaju Isusa Bogom.
Odlomak iz eseja Vilijama Lejna Krejga o tome kako Novi zavet naziva Isusa Bogom: Rimljanima 9:5, Jevrejima 1:8, Titu 2:13 i 2. Petrova 1:1.
Da li Efescima 5:5 predstavlja još jedan primer prvog Šarpovog pravila i naziva Hrista Bogom? Svedočanstvo grčkih crkvenih otaca.
Šarpovo prvo pravilo ponovo trijumfuje: gramatika 2. Solunjanima 1:12 Isusa naziva našim Bogom i Gospodom.
Odlomci iz eseja Vilijama Lejna Krejga o Hristu kao Kyriosu i o božanstvu Hrista u jovanovskim spisima.
Najranija sačuvana svedočanstva o autorstvu jevanđelja: Muratorijev fragment, Irinej, Tertulijan, Origen i Jevsevije o Mateju, Marku, Luki i Jovanu.
Muratorijev fragment iz oko 170. godine — najstariji poznati spisak novozavetnih knjiga, u dva engleska prevoda, sa napomenama.
Dodatni dokazi da je spasonosna vera prema Svetom pismu definisana kao vernost Gospodu Isusu — na primeru same Hristove vernosti.
Treća Makavejska pripisuje Bogu jedinstvene titule i uloge — a Novi zavet iste te titule pripisuje Gospodu Isusu Hristu.
Prevod i jevrejski komentar dr Dejvida H. Sterna pokazuju da pistis znači vernost punu poverenja — veru koja se izražava u poslušnosti Bogu.
Jednoglasno svedočanstvo crkvenih otaca prva četiri veka: Marko je u Rimu zapisao Petrovu propoved jevanđelja kao tumač i duhovni sin apostola.
Pobijanje prigovora Iglesia Ni Cristo: Sveto pismo svedoči da je Hristos i na zemlji znao sve, što potvrđuje njegovo božanstvo.
Judina poslanica pominje spor arhanđela Mihaila i Satane oko Mojsijevog tela; dva komentara objašnjavaju smisao tog neobičnog navoda.
Jehovini svedoci tvrde da je Isus arhanđel Mihailo. Poslanica Jevrejima pokazuje da je Sin Božji uzvišeniji od anđela i da je sam Bog.
Ovaj tekst proširuje ono što sam ranije pisao o Judinoj poslanici: ono što Juda kaže o Isusu i Mihailu jasno pokazuje da oni ne mogu biti jedno te isto Biće. Dok je Mihailo prikazan kao moćno duhovno